Wat is de staat van de Nederlandse journalistiek?

Lees hier de stukken van Hans Laroes over de staat van de journalistiek:

journalistiek

Journalistiek wordt gezien als ‘de vierde macht’ die namens burgers de nationale en regionale besluitvorming controleert. Maar regionale én landelijke journalistieke redacties staan al jaren onder druk. In Brussel lopen niet meer dan een handjevol Nederlandse journalisten rond. Er is een slinkend budget voor lange onderzoeksverhalen.Waar schijnen journalisten geen licht meer op de zaak? Wordt er nog genoeg geïnvesteerd in onderzoeksjournalistiek?

De landelijke kranten verloren dit jaar weer ruim 5% van de lezers. Raadsleden klagen dat ze geen journalist meer tegenkomen. In Brussel lopen niet meer dan een handjevol Nederlandse journalisten rond. Er is een slinkend budget voor lange onderzoeksverhalen.

Wij willen graag weten in welke staat de nieuwsvoorziening en de controlefunctie van de journalistiek verkeert en of we in Nederland nog kunnen rekenen op de journalistiek als vierde macht en waakhond. Waar in Nederland schijnen journalisten geen licht meer op de zaak? Worden stellingen en verhalen nog genoeg gecontroleerd, of verschuift de focus van feitelijkheid naar sensatie? Hebben journalisten nog vaak genoeg de tijd om de diepte in te duiken? Wordt er nog genoeg geïnvesteerd in onderzoeksjournalistiek?

Dit is wat je krijgt:

  • Een verdiepende longread waarin we duidelijk maken hoe de journalistiek in Nederland er voor staat. Hierin wordt beschreven wat de ontwikkelingen zijn in de journalistiek, welke onderwerpen onderbelicht én overbelicht zijn, of commerciële overwegingen de objectieve verslaggeving onder druk zetten, en in hoeverre er nog ruimte is voor onderzoeksjournalistiek.
  • De journalistieke controle op regionaal niveau wordt in beeld gebracht met behulp van datajournalistiek.
  • (twee)wekelijkse updates over de voortgang van het onderzoek.

Help ons om de staat van de journalistiek in kaart te brengen en de tekortkomingen van de journalistiek aan de kaak te stellen

Dit verhaal moet gemaakt worden:

Journalisten rapporteren niet alleen het nieuws, ze maken het ook. Sinds het Watergateschandaal – toen twee journalisten van de Washington Post een geheime operatie van president Nixon om de oppositie te dwarsbomen openbaarde – is het onmiskenbaar: de journalistiek is een belangrijke controle op excessen in de maatschappij.

Er is sinds watergate – 40 jaar geleden – veel veranderd in onze nieuwsconsumptie. We lezen het nieuws van gisteren niet meer, we hoeven er niet meer voor te betalen, en het past in je broekzak. Het internet – en de smartphone – heeft het nieuws toegankelijk, snel en handzaam gemaakt. Steeds minder mensen doen dan ook nog de moeite voor de krant. Veel gehoorde klachten: te duur, teveel papier en te oud nieuws.

Maar kan gratis nieuws ook goed zijn? De afnemende oplages zijn niet zonder gevolgen: de afgelopen jaren zijn vele journalisten ontslagen, kranten samengevoegd en zelfs kranten verdwenen. De redacties van nieuws sites zijn nog altijd een fractie van die van de kranten die ze vervangen. En in de poging geld te verdienen met gratis nieuws is de ‘advertorial’ opgekomen: advertenties die eruit zien als nieuws.

Leidt gratis nieuws tot goedkope journalistiek? Komen journalisten er nog genoeg aan toe om zelf nieuws te maken? Om achter het grotere verhaal aan te gaan? Kunnen ze nog objectief te werk gaan? En zijn er nog genoeg journalisten?

Steun dit verhaal

Ontmoet je journalist. Hans Laroes:

Hans Laroes heeft vele jaren actief deel uitgemaakt en richting gegeven aan de lokale en landelijke, geschreven en uitgezonden, journalistiek. Eind jaren ’70 begon Hans als redacteur bij de regionale Provinciaalse Zeeuwse Courant. Ook nam hij leidinggevende functies op zich bij de regionale krant het Utrechts Nieuwsblad. Zo’n tien jaar later maakte Hans de overstap naar televisie. Eerst als parlementair verslaggever voor de NOS en later als hoofdredacteur van NOS-nieuws – het meest gelezen en bekeken nieuwsmedium van Nederland.

Twee jaar geleden schreef hij een boek over de zorgen die hij zich maakt over de erosie van de journalistiek.